NIE NAUCZĘ CIĘ NICZEGO, CZEGO SAM NIE PRZEROBIŁEM.

Nie mam dyplomów na ścianie. Mam coś więcej - 15 lat realnej praktyki w działach bezpieczeństwa operacyjnego największych amerykańskich korporacji. Zacząłem w wieku 27 lat i od tamtego czasu każdego dnia pracuję z zagrożeniami, ryzykiem i scenariuszami, o których większość ludzi nawet nie myśli.

Od 10 lat odpowiadam za region CEE - Europę Środkowo-Wschodnią - działając bezpośrednio z Polski. Ze względu na klauzule poufności nie mogę wymienić nazw. Mogę powiedzieć, że mój dzień pracy zaczyna się od czytania briefingów, których struktura jest podobna do tych w służbach państwowych. Wskaźniki wczesnego ostrzegania, analizy ryzyka geopolitycznego, scenariusze ewakuacji pracowników ze stref konfliktu, planowanie ciągłości działania. Dane o zagrożeniach docierają do mnie szybciej niż do mediów i przeciętnych obywateli.

Od początku konfliktu byłem już kilkukrotnie na Ukrainie. Koordynowałem ewakuację placówek korporacyjnych, pracowałem w terenie, w którym teoria spotyka się z praktyką w sposób bezkompromisowy. Równolegle - życie prywatne w terenie. Setki nocy w lesie. Praktyka bushcraftu, taktyki, pierwszej pomocy taktycznej, łączności.

Pewnego dnia w 2024 czytałem briefing, który zawierał konkretne wskaźniki, że Polska weszła w fazę zwiększonego ryzyka. Tego samego wieczoru patrzyłem, jak moja żona pakuje dzieciom plecaki do szkoły. Coś we mnie pękło. Postanowiłem, że nie będę dłużej dzielił się tą wiedzą tylko z kilkoma osobami, które stać na konsultacje godzinowe. Tak powstał Wilczy Obóz.